De collectie bevat ook Chinese zoetwater en zeewater parels. Alle parels zijn tegenwoordig gecultiveerd, wat betekent dat de mens het proces opstart. Verder
is de schoonheid van de parel bijna geheel afhankelijk van de mossel waarin zij groeien.
Ook zal ik wat verschillen opnoemen tussen zeeparels en zoetwater parels. Door deze verschillen zal het ook duidelijk worden waarom zeeparels zoveel duurder zijn dan zoetwater parels.
Het eerste verschil is al dat de zeeparel zijn oester niet met andere parels deelt. Per oester groeien er maar één, hooguit twee parels. Bij de zoetwater parels groeien tussen de 30 en 40 parels tegelijk in een mossel.
De wijze waarop het inbrengen van de kern waaromheen het parelmoer groeit gebeurd is ook verschillend op 2 punten:
ten eerste, een zeeparel heeft een kraal, gemaakt uit de schelp van een Missisipi rivier schelp als kern. Eromheen wordt de daadwerkelijke parelmoerlaag gevormd, die een dikte kan hebben van 0.5 mm tot 3 mm. De Chinese zoetwater parel heeft geen kraal als kern, maar is geheel parelmoer. Hierbij wordt niet uitgesloten dat de Chinezen gevormde parels een beetje ronder maken en vervolgens weer in een andere mossel stoppen om verder te groeien. Feit blijft dat de parel alleen uit parelmoer bestaat.
Ten tweede: het inbrengen van een kern voor de zeeparel is een uiterst minutieus werkje en wordt gedaan door Japanse experts, die gemakkelijk 1 miljoen USD per jaar verdienen. De oester kan aan een slecht uitgevoerde “operatie” doodgaan, of het implantaat afstoten. Chinese zoetwater parel mosselen zijn wat gemakkelijker te behandelen en wordt door de Chinezen op de parelfarm zelf gedaan.
Hoe gaat dat dan?
Allereerst moet ik vertellen dat door het implanteren van een kern de oester of mossel niet automatisch parelmoer gaat produceren. Er zijn namelijk ook een aantal cellen van het zogenaamde mantel-tissue (a.h.w. de lippen van de mossel/oester) voor nodig. Er moet dus een kern plus een aantal cellen van de lip van de mossel/oester worden geïmplanteerd. Bij de zoetwater parel wordt alleen een stukje van het mantel-tissue geïmplanteerd, maar bij het terugplaatsen van eerder geoogste mooi rondgemaakte parel: deze parels + het mantel-tissue. In China kun je je dat als volgt voorstellen: er is een lange tafel met aan iedere kant een rij Chinezen. Aan de ene kant zitten de Chinezen die van donorschelpen de lippen in microscopisch kleine stukjes snijden en aan de andere kant van de tafel zitten de Chinezen die deze stukjes met of zonder parel in de mossel stoppen. Allereerst worden deze mossels onder stromend water gehouden waardoor ze een beetje open gaan staan, dan wordt er snel een stokje tussen gestoken. Vervolgens worden de stukjes mantel-tissue met of zonder parel in het spierweefsel van de mossel gestopt. Maken ze een fout en komt het stukje tussen de wand en de spieren terecht, dan zal de parel gaan vergroeien met de binnenwand van de mossel. Zitten alle stukjes erin, dan wordt de mossel in een soort boodschappen netje gehangen met 3 andere mossels en in het water gehangen. Daar blijft hij dan voor de eerstkomende 9 tot 12 maanden hangen en dan worden de parels geoogst. Voor zeeparels geldt in feite hetzelfde proces, alleen gaat het daar allemaal veel preciezer. In een laboratorium, met operatie-materiaal en slechts 1, hooguit 2 implantaten. En de groeitijd is in het algemeen veel langer. Bij zoetwater parels worden de mossels, eenmaal in het water gehangen daar gelaten totdat ze geoogst worden. Zee oesters worden van tijd tot tijd uit het water gehaald en met behulp van een röntgenfoto gescreend of het proces nog naar wens verloopt. De oester kan namelijk zijn doodgegaan door het implementeren van de kern, de kern hebben uitgestoten. Gaat alles naar wens, dan wordt de oester weer in het water teruggeplaatst. Het oogsten gaat bij zoetwater parels heel gemakkelijk. Ze snijden de mossels open en kijken wat het resultaat geworden is. Met het opensnijden gaat de mossel ook dood en dan kunnen ze zijn lippen als donor-materiaal gebruiken. Hier zijn we weer bij een verschil tussen zoetwater- en zeeparels aangekomen: Bij zeeparels worden de oesters hergebruikt. Het eruit halen van een parel moet ook heel erg precies gebeuren om te voorkomen dat de oester sterft. Op het plekje waar de parel eruit gehaald is, wordt meteen een nieuwe kern gezet, ditmaal een maatje groter dan het vorige implantaat.Hoe onderscheid ik echte parels van namaak?
De tandentest. Ga met je tanden langs een echte parel. Dit voelt steenachtig aan. Dat komt omdat het parelmoer “dakpansgewijs” opgebouwd is. Ga dan langs een nepparel. Nepparels voelen glad aan. De temperatuurtest Echte parels voelen kouder aan dan nepparels. De gewichtstest Echte parels zijn zwaarder dan nepparels. Parels voelen dan wel hard aan, maar in feite is het maar een heel zacht materiaal. Als we de schaal van hardheid erbij nemen, dan staat op nummer 10 diamant. Dit is het hardste materiaal. Op nummer 1 staat talk, het zachtste materiaal. Op nummer 2 vinden we kalk en op nummer 3 de parel !!!! Parels kunnen erg slecht tegen zuren en ruwe voorwerpen.
Eigenlijk zie je het ook vaak met eigen ogen, als het luster van een parel goed is dan is de parelmoerlaag heel dik. Bij een dunne parelmoerlaag kunnen de lichtstralen niet ver indringen en is er dus ook minder weerkaatsing mogelijk van dat licht en zijn de parels doffer.
Met zeeparels kan het soms bedrieglijk zijn, deze hebben in ieder geval een mooi luster, ook bij een dunne parelmoerlaag. Dan is het zaak de boorgaten goed te bestuderen, want daar kun je dan zien of de parelmoerlaag dik of dun is en of er geen lucht tussen de ingeplante kraal en de parelmoerlaag zit, Als er lucht in de parelmoerlaag zit dan kunnen de parels breken als ze vallen.
Mythologie
In alle ontwikkelde oude culturen werden parels als sieraad gedragen. Sinds de Romeinse tijd wordt er in parels gehandeld, de belangrijkste handelsplaats was Alexandrië. In het noorden van Europa verschenen parels pas in de vijftiende eeuw en ze waren toen natuurlijk alleen betaalbaar voor de heersende klasse. Dit veranderde in 1921 toen de Japanner Mikimoto een proces ontwikkelde om parels kunstmatig te laten groeien. In de Middeleeuwen ontstond de legende dat parels geplengde tranen voorstellen. Voor dichters waren parels steeds een metafoor voor de perfecte schoonheid van een vrouw.Mineralogie
Kleur: zilverachtig, goud, roze, groen, blauw, zwart; glinsterend Hardheid: 3 Formule: CaCO3De vijf punten waarop u moet letten wanneer u parels koopt:
- De glans : hoe meer een parel glanst, hoe beter de kwaliteit, want een goede diepe glans houdt in dat de parelmoerlaag dik is. Een dikke parelmoerlaag betekent dat de parel duurzaam is en van goede kwaliteit.
- De vorm: de volgende stelregel is van toepassing: hoe ronder, hoe duurder. Ronde zoetwater parels zijn erg zeldzaam. Meestal zijn ze een beetje ovaalrond. Parels kunnen rond, druppelvormig, peervormig, tandvormig of onregelmatig baroques zijn en worden ook gewaardeerd in deze volgorde. De ‘Mabe’-parel is aan één kant afgeplat, doordat hij niet in het midden van de schelp is ontstaan, maar net daarbuiten. De parel moet in dit geval losgesneden worden, waardoor een platte kant ontstaat. De parels worden vooral voor oorbellen of ringen gebruikt.
- De grootte: grotere parels verblijvenlanger in de mossel / oester. De cultivatie periode is dus lang. Dit maakt de kosten hoger. Verder is er meer kans op misvorming. Ook hier geldt hoe groter, hoe duurder.
- De parel oppervlakte: hoe gladder de parel is, hoe hoger de prijs. Het is erg moeilijk een gladde parel met een diepe glans te vinden, omdat dit inhoudt dat de cultivatie periode lang moet zijn. En hoe langer de cultivatie tijd, hoe hoger de kans op misvorming.
- De kleur: de natuurlijke kleur van parels is een palet van de tinten wit, roze en lavendel. Parels worden ook in kleuren geverfd, paars oranje, bruin, groen, etc. Het verven gebeurt nadat de parels geoogst en gesorteerd zijn. De kleur is duurzaam en slijt niet.
Hieronder volgen een aantal tips die u helpen uw parels mooi te houden:
- Doe uw parels om na het opbrengen van make-up, parfum en haarspray. Sommige hierin verwerkte chemicaliën kunnen uw parels aantasten.
- Bewaar de parels altijd in een zachte doek of in het bijgeleverde zakje, zodat ze beschermd zijn tegen andere hardere juwelen.
- Maak uw parels schoon met een zachte vochtige doek alvorens ze op te bergen. Hiermee worden lichaam’s oliën verwijderd, evenals andere eventueel schadelijke stoffen.
- Berg ze niet op in een te droge plaats, zoals een kluis. Een lade in de kledingkast of nachtkastje is het beste. Als u toch in de kluis opbergt, dan is het raadzaam een glaasje water in de kluis te zetten.
- Worden de parels veelvuldig gedragen, dan is het raadzaam ze van tijd tot tijd te laten herknopen. Na verloop van tijd zal de draad slijten en zullen de knoopjes iets uitrekken en dan zijn de boorgaatjes van de parels niet meer optimaal beschermd tegen slijtage.